สิบกว่าปีมาแล้ว...ภายใน อ้อมกอดของคอกปูนและกรงเหล็ก
ไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน
ไม่มีป่าทึบพงไพรให้ซ่อนตัว
ไร้ผลไม้ผลาหารให้เก็บกินอย่างอิสระ
ไร้เถาวัลย์ ให้ห้อยโหน หรือนอนเล่นในพงหญ้า
ไม่ได้สัมผัสแดด ลม ฝน ตามธรรมชาติ
ไม่ได้แม้แต่คลอเคลียเคียงคู่เสน่หา
ชีวิตนี้ ...ช่างไร้ค่ายิ่ง
................................
ชีวิตจำเจ ซ้ำซาก เป็นกิจวัตร
ไร้อิสรภาพ
ไร้สิทธิ ไร้เสียง ที่จะอ้อนวอน
มนุษย์ช่างแสนโหดร้ายกับสัตว์ผู้เป็นทาส
เพียงต้องการเห็นเป็นสัตว์ตัวอย่าง
เพียงอ้างว่าอนุรักษ์
แต่แท้แล้วคือธุรกิจที่ปรารถนายิ่งกว่า
.............................................
เพียงสบตาแวบหนึ่งก็รู้ว่า.....เจ้าเครียด
ดูแววตาเจ้าแล้วก็รู้ว่า........เจ้าหดหู่
ดูสีหน้าเจ้าแล้วก็รู้ว่า.......เจ้าสิ้นหวัง
ดูอากัปกิริยาเจ้าแล้วก็รู้ว่า.........เจ้าหงอยเหงาสิ้นหวัง
เจ้ากอริลล่าเอ๋ย......ช่างน่าเวทนาจริงหนอ
คิงคองในสวนสัตว์พาต้า มันยังอยู่
เพื่อนๆครับ กอริล่าหรือ ที่ชอบเรียกกันเล่นๆว่าคิงคอง
ที่ อยู่พาต้า อะครับ ทุกวันนี้มันยังอยู่เลย ได้ยินว่าร้องไห้ด้วย
ก็จะไม่ร้องได้ ยังไงหละครับ
เหงาจะตายแถมสภาพแวดล้อมก็แย่ลงๆ ห้างก็เงียบๆ น่าสงสารครับ
ล่าสุดที่ผมไป นกเพนกวิน ขนร่วง
เหมือนเป็นขี้เรื้อน
กอริลล่า ซึม เศร้า นั่งหันหลังตลอด
คน ไปตะโกนเรียกมันให้หันมา พอมันหันมา ทุกคนที่ ตะโกนเรียก
ถึงกับเงียบ กริบ เพราะมันร้องไห้น้ำตาไหล
หลายคนน้ำตาซึมไปกับมัน เป็นภาพที่ไม่เคยลืมเลย น่าสงสารมาก อยู่
เหมือนคุก มันทำอะไรผิด ทำไมต้องทำกับสัตว์ที่ไม่มีทางสู้ด้วยไม่เข้าใจมนุษย์
..เมื่อวานได้ มีโอกาสไปเที่ยวสวนสัตว์ที่พาต้าอีกครั้ง
พอกลับมาถึง บ้าน มีความรู้สึกว่า ถ้ารู้ว่าต้องไปเห็นสภาพแย่ๆ
ของสัตว์เหล่านั้น คงไม่ไปแน่ๆ เราตั้งใจจะไปชมเพื่อความรู้ และความ
เพลิดเพลิน แต่สิ่งที่ติดอยู่ในใจเราตอนนี้
กลับมีแต่ความสงสาร และสงสัย
..จากที่ไปมา สภาพแวดล้อม และบรรยากาศมันดูไม่ดีเลย อึมครึม
เหม็นอับ ไม่ดีทั้งต่อคนที่ไปดู และต่อสัตว์เหล่านั้นด้วย
พวกเค้าเป็นสัตว์ป่าไม่ใช่เหรอคะ สถานที่มันจำลองมาจากป่าก็จริง
แต่ก็ทำแบบจำลองจริง ๆ คือเล็กมาก แบบที่ว่า อยู่นานๆ
อาจจะเป็นง่อยได้เลย เช่นกรงหมาป่า กรงเสือ
และพวกสัตว์กลางคืนทั้งหลาย (ขนาดหมาที่บ้านขังมันอยู่ในบ้านวัน เดียว ยังแทบจะตายให้ได้)
...ได้ลองถามพี่ที่เค้าดูแล เจ้าคิงคองว่า ตัวที่อยู่ปัจจุบันนี้
เป็นลูก ของตัวที่เราเคยเห็นกันเมื่อสมัยเด็กๆ เจ้าตัวพ่อ เราเอามาจากอเมริกา
ส่วนตัวนี้ ทางพาต้าเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กๆ
นั่นแสดงว่า "เค้า" กิน นอน นั่ง เดิน และ "เหงา"
อยู่ ในกรงแห่งนี้ ตั้งแต่เค้าลืมตาดูโลกเลยอย่าง นั้นหรือนี่!!!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น